Şiir

Sen Gidince

Her geçen gün

Biraz daha tükeniyor

Yeşil gözlerinin

Herkese tenha ama bana yuva olan

Derinliklerinde kaybolmaya olan inancım

sen gidince

Sahi, nedir bu uzaklık?

Kalbimdeki ıssızlık ve sızı

Ruhumdaki bu yavan tat

Sensizlik mi

Beni bu hâle sokan

Yoksa beraberinde götürdüğün

Benliğimin eksikliği mi?

En son ne zaman kahkahayla güldüm dersin

Unuttum, hatırlamıyorum

Ama sana ne küs ne de kırgınım biliyor musun?

Her güzel şeyin bir sonu vardır

Öyle değil mi?

Kader deyip geçmek de

Onca anı varken

Basit kaçar diyorum

Bazen de sabahlıyorum biliyor musun?

Neden! diyorum

Bu masal gibi aşka reva görülen

Bu muydu yani diye haykırıyorum

Ama bir tek ses telim bile titreşmeden

Sen gidince mavi de giymez oldum

Ne köşedeki kafeye

Ne de o küçücük kitapçıya

Gitmedim, gidemedim

Hatta hayal kurduğumuz

Bulutların altından bile geçmedim

Sen gidince

Ben çok değiştim…

DAHA FAZLA İÇERİK

“Sen Gidince” tarzında

Daha fazla “ŞİİR” içeriğine bu bağlantıya tıklayarak ulaşabilirsin!

GETURGEN Dünyasını YouTube’da keşfetmek ister misin? O hâlde bu bağlantıya tıkla!


Metin Editörü: Hatice KIRAÇ

Daha Fazla Göster

Dilara ONAR

Yazı yazmayı ,araştırma yapmayı , okumayı ve paylaşmayı seviyorum . istanbul Medipol Üniversitesi Diş Hekimliği öğrencisiyim

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu