Şiir

Neden Ahu’m?

Siyah, simsiyah bir mürekkebin 

Saf, temiz bir suda dağıldığı gibi 

Yerleşiyordu karanlık ruhuma; ama bu yerleşme başkaydı 

İlmek ilmek işleniyor 

Ruhumun en ücra köşelerini altüst ediyor 

İlerleyişini, attığı her adımı hissettiriyordu 

Karanlık, en sadık dostu yalnızlığı da kaptı getirdi çok geçmeden 

Ahu

Ruhumu, bedenimi konak edindiler sanki 

Onlar ruhuma yayılıp beni ele geçirdikçe 

Canımın ta içi öyle bir yanıyor, öyle bir parçalanıyor ki!

Ne göz görmüş ne kulak işitmiş

İşte yavaş yavaş alışıyor insan 

Hissizleşiyor 

Tam da o ân bir serzeniş var, bir kıpırtı 

Rahatsız edici bir şeyler 

Karanlığımı yara yara ruhuma ulaşmak istiyor 

Sonra küçücük delikten bir ışık saçılıyor 

Ama o ışık acıtıyor beni 

O canlılık, o heves, o şenlik 

Karanlığımı rahatsız ediyor; hayır, buna müsaade edemem 

Peki, tam ben karanlığımla bağdaşmışken 

Herkes memnunken, kimse oralı olmazken 

Bu yersiz gelişin neden Ahu’m?  

DAHA FAZLA İÇERİK

“Neden Ahu’m” tarzında

Daha fazla “ŞİİR” içeriğine bu bağlantıya tıklayarak ulaşabilirsin!

GETURGEN Dünyasını YouTube’da keşfetmek ister misin? O hâlde bu bağlantıya tıkla!


Metin Editörü: Hatice KIRAÇ

Dilara ONAR

Yazı yazmayı ,araştırma yapmayı , okumayı ve paylaşmayı seviyorum .

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu