Şiir

Kırmızılı Kız

Yeşiller içinde kayboldum bir keresinde 

Sağım, solum, önüm, arkam yemyeşil 

Düşünme yetim, terk etmeye başlamıştı benliğimi tam 

Sen geldin birden aklıma, ben yine sersefil 

Yeşil, yerini toprak sarısına bıraktı 

Sarı limanlardan sarı denizlere yelken açtım 

Deniz oldum sonra, yetmedi okyanus olup dünya aştım 

Sen geldin birden aklıma, sığmadım hiçbir tarafa, sığmadım ve taştım 

Taşan akıntı başkente götürdü beni, başkent kırmızı 

İçinde sen olduğundan mı bilinmez kırmızı bir ağırlığı 

Gülhane tarafında kucağıma düşen kırmızı bir el yazması 

Kırmızıya anlam veren sen, gök kırmızı, dünyam kırmızı 

Kırmızılı kız, mavilere götürdü beni 

Mavi hayaller kurdum mavi ağaç tepelerinde 

Sonra mavi gözlü bir adamla tanıştım 

Eğilip kulağıma fısıldadı usulca: 

“Bütün renkler yine karıştı” 

Ay Güneş’e, gündüz geceye 

Meryem bile çoluk çocuğa 

Dünya başka dünyalara 

Renkler dans edercesine birbirine karıştı 

Ben de sana karıştım, her yerim kırmızı 

Ben de sana karıştım; lakin 

Bende kaldı el yazması 

kırmızılı kız

Sana karıştım kırmızılı kız 

Ama senin bundan haberin yok!

DAHA FAZLA İÇERİK

“Kırmızılı Kız” tarzında

Daha fazla “ŞİİR” içeriğine bu bağlantıya tıklayarak ulaşabilirsin!

GETURGEN Dünyasını YouTube’da keşfetmek ister misin? O hâlde bu bağlantıya tıkla!


Metin Editörü: Hatice KIRAÇ

Daha Fazla Göster

Mete Can DEMİRBİLEK

99 da Denizli de doğmuş, 2016 da yazmaya başlamış, kendini arayan, bulduğunu zanneden ve bulur bulmaz kaybeden biri.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

Başa dön tuşu